Artikel Rachelle van Andel

Auteur: Rachelle Van Andel 8 januari 2019

Het gezicht van Rachelle van Andel

Het duizelt me als ik Rachelle van Andel (1991) heb gesproken: zo veel dingen gedaan al, zoveel stromingen onderzocht, zo veel bijbaantjes gehad, zo veel studies geprobeerd. ‘Mijn geschiedenis loopt niet echt in een rechte, lijn’, zegt ze. ‘Toch denk ik dat langzaam maar zeker de losse puzzelstukjes steeds beter in elkaar beginnen te passen’.

De wereld in

Ik kom uit een christelijk gezin uit het Brabantse Andel. Het was mijn moeder die me mee nam naar de kerk. In de gereformeerde kerk zat ik op de jongerenclub, volgde er catechisatie en speelde opwekkingsliedjes in een combo. Op het gymnasium in Gorinchem – een uur fietsen! – liep ik een beetje geïmponeerd en wereldvreemd in die stadse omgeving rond. In de puberteit was ik met andere dingen bezig dan met studeren, en ik heb mijn VWO afgerond op het Altena College in Sleeuwijk (ook een uur fietsen). Op mijn 19e ben ik naar Antwerpen vertrokken, waar ik Wijsbegeerte ging studeren. Het was een periode van  waardevolle vriendschappen, van ontwikkeling maar ook van eenzaamheid.  Ik leerde om op een andere manier over geloof na te denken, de professoren waren gidsen in een voor mij onbekend landschap. Ik was de eerste uit mijn gezin die ging studeren. Door de filosoof Kierkegaard en zijn zoektocht naar wat het betekent ten volle mens te worden raakte ik begeesterd. Ook mijn eigen zoektocht ging verder: na mijn bachelor Wijsbegeerte volgde ik een premaster Humanistiek, antroposofische muziektherapie en uiteindelijk de master Spiritual Care (geestelijke verzorging) aan de VU. Recentelijk ben ik begonnen op het Remonstrants Seminarium. Door mijn stage als geestelijk verzorger bij klooster Casella in Hilversum ervaarde ik het belang van gemeenschap en religieuze praxis, ik voelde mij daar thuis en heb er zelfs mijn huidige vriend leren kennen.

Lees het hele artikel hier:

https://www.remonstranten.nl/adrem/jaargang-2017/januari/gezicht-rachelle-andel/