Retraiteweekend bij Casella, de nabeschouwing

Auteur: 31 januari 2017

Marthe: Ik lag in een bed met groene lakens
onder de balken van het dak van de oude stal.
Het was stil.
Het was donker.
Donker en stil is toch wel iets anders dan licht en stil.
De zusters zouden misschien zeggen:
God is licht.
Maar we waren niet op zoek naar God, toch?
We zochten naar de stilte.
Naar onze eigen lichtheid
onze eigen zwaarte.

Jezelf zijn en jezelf leren kennen in samenzijn.
Samen alleen zijn.
Samen stil zijn.
Samen zijn.
Samen alleen is toch wel iets anders
dan alleen alleen.

Ik zat in de stilte
in de ademhaling
en langzaam
rondom
werd het licht.
Er renden twee vosjes
we riepen het uit
we lachten.
We aten zonder woorden
terwijl er ook nog veel te zeggen kon zijn.
Spreken met woorden is toch wel iets anders
dan spreken met stilte.
Spreken na de stilte is toch wel iets anders
dan spreken na het spreken.

Dag stilte,
het was fijn om je te leren kennen
zo omringd met alle stiltes samen.

Dag samenzijn,
het was fijn
zó fijn om het weekend met je door te brengen.

Geert: Om even te ontsnappen aan de drukte en de hectiek van de stad had ik me opgegeven voor het retraiteweekend van NEWconnective. Het weekend vond plaats in Casella, een eigentijds klooster in de Hilversumse bossen dat gericht is op het ontvangen van jongeren. Vanaf het eerste moment voelde ik me thuis. We werden hartelijk ontvangen door de zusters die ons meteen een rondleiding gaven.
Tijdens deze kennismaking viel de openheid van dit klooster me meteen op. Hoewel Casella Christelijk georiënteerd is, stonden er boeken uit verschillende religieuze tradities op de plank. Ook was er tijdens de diensten ruimte voor het lezen van teksten afkomstig uit andere religies dan het Christendom. Het contact met de andere deelnemers verliep erg gemakkelijk en de sfeer was erg ongedwongen. Als je zin had om mee te doen met een activiteit werd dat natuurlijk aangemoedigd, maar als je je in plaats daarvan een tijdje wilde terugtrekken, of een mooie boswandeling wilde maken, dan was daar alle ruimte voor. Dit weekend was eigenlijk veel te kort, en als het aan mij had gelegen was ik nog een week gebleven. Desondanks heeft me wel laten inzien hoe belangrijk het is om af en toe stil te staan bij hetgeen waar je mee bezig bent, en misschien nog wel belangrijker: om eventjes helemaal niets te doen!

Voor foto’s van de Retraite <<klik hier>>